တန္ေဆာင္မုုန္းလ နွင့္ ေမာင္မိုုးသူ

တန္ေဆာင္မုန္းလဟာ   ေမာင္မိုးသူရဲ႕ ဘဝမွာ အထူးျခားဆံုးျဖစ္ရပ္ေတြျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထရွိတဲ့ လပဲခင္ဗ်။ ပထမဆံုး ေမာင္မိုးသူရဲ႕ ဘဝခရီးေဖာ္ ဇနီးသည္ မအမာနဲ႔ ေတြ႕တာလည္း တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ပဲ ခင္ဗ်။

ေမာင္မိုးသူက အထက္တန္းေက်ာင္းသား၊ ၁၀ တန္းေတာ့ေရာက္ေနၿပီထင္ပါရဲ႕၊   အတိအက် မသိေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့အမာနဲ႔စၿပီး ေတြ႕ဖူးျမင္ဖူးတာ တန္ေဆာင္မုန္း ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

တန္ေဆာင္မုန္းလ စစ္ကိုင္းေတာင္ကထိန္ခင္းတဲ့လ။ ေမာင္မိုးသူတို႔ေခတ္ မႏၱေလး ရဲ႕ထံုးစံကေတာ့ တန္ေဆာင္မုန္းလရဲ႕ အဖိတ္ေန႔၊ လျပည့္ေန႔ေတြကို စစ္ကိုင္းေတာင္ ႐ိုးေပၚမွာ အတီးအမႈတ္ အကအခုန္ေတြနဲ႔သြားတဲ့ ရက္ေတြေပါ့ခင္ဗ်။     ဘယ္ေလာက္မ်ား သြားၾကသလဲဆိုရင္ ၿမိဳ႕လံုးကြ်တ္ကိုသြားၾကတာမို႔ မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးဟာ ေျခာက္ကပ္ၿပီးေနေလာက္ေအာင္သြားၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ခင္ဗ်။ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုးမွာလည္း     တစ္ေတာင္လံုးေျခခ်စရာမရွိေလာက္ေအာင္ မႏၱေလးက လူေတြ လူေတြသြားၾကတာ။

ေမာင္မိုးသူက ဘယ္သူနဲ႔သြားသလဲဆိုေတာ့ စိန္ပီတာေက်ာင္းက ေမာင္မိုးသူထက္     တစ္တန္းႀကီးတဲ့ ေမာင္ၾကည္စန္းနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သြားၾကတာ။ ေမာင္မိုးသူ အၿမဲ သြားသြားေနတဲ့ ဓာတ္နန္းဆိုတာမလြန္နဲ႔သိပ္နီးတာ။  မလြန္ဆန္လွဴအသင္းဆိုတာ မႏၱ ေလးတစ္ၿမိဳ႕လံုးရဲ႕ အသင္းေလ။ အဲသည္ မလြန္ဆန္လွဴအသင္းရဲ႕ စစ္ကိုင္းေတာင္     ကထိန္ပြဲကို သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ေမာင္ၾကည္စန္းနဲ႔ သြားၾကတာ။

ေမာင္ၾကည္စန္းက ေမာင္မိုးသူထက္တစ္တန္းပဲႀကီးေပမဲ့ ရြယ္တူဆိုေတာ့ အခုသူလည္း   ၈၀ ရွိေလာက္ၿပီေပါ့။ အခုေတာ့ သူလည္း ဆရာဝန္ႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။     ေမာင္မိုးသူနဲ႔ စစ္ကိုင္းေတာင္ကထိန္ကို အတူလိုက္ပါမိလို႔လားမသိပါဘူး အခုေတာ့     စစ္ကိုင္းကသီတဂူေဆး႐ံုႀကီးမွာ ကုသိုလ္ျဖစ္ ဆရာဝန္ႀကီးလုပ္ေနတယ္ဆိုပဲ။

အဲေစာေစာကေျပာခဲ့ၿပီးၿပီေနာ္။ တန္ေဆာင္မုန္း ကထိန္ခင္းဖို႔မလြန္ဆန္လွဴ အသင္းႀကီး နဲ႔သြားၾကတာခင္ဗ်။ သြားၾကတာကလည္း သေဘၤာႀကီးနဲ႔ခင္ဗ်။ အဲသည္သေဘၤာေပၚမွာပဲ     ဖ်တ္ခနဲ ေမာင္မိုးသူ အမာကိုျမင္လိုက္ရတာ။ အမာက သူ႕အေဒၚေဈးသည္ေတြနဲ႔       လိုက္လာတာ။ ေမာင္မိုးသူတို႔တစ္ေတြအားလံုး   ဝါးခ်က္ဆိပ္ကမ္းမွာ သေဘၤာႀကီး   ကပ္ၿပီးဆိပ္ကမ္းက ဓမၼာ႐ံုႀကီးထဲမွာ အားလံုးစုတည္းၾကတာ။ ၁၄ ရက္ေန႔ည အဲသည္      ဓမၼာ႐ံုမွာအတူအိပ္ၾကတယ္ဆိုေပမဲ့ ဘယ္သူမွမအိပ္ၾကပါဘူး။ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုးတစ္ ေလွ်ာက္လံုးတစ္ညလံုး အတီးအမႈတ္ အကအခုန္ေတြနဲ႔လုပ္ၾကတာ။   ေမာင္မိုးသူကေတာ့ အမာတို႔အဖြဲ႕သြားရာေနာက္တေကာက္ေကာက္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။   အသိအကြ်မ္းလည္းျဖစ္သြားပါတယ္။ အမာတို႔အေဒၚေတြေဈးထြက္တာကလည္း ေမာင္ မိုးသူ႕အရီး(အေဖ့အစ္မ)တို႔ ထြက္တဲ့ ေဈးခ်ိဳမွာပဲခင္ဗ်။

အဲသည္လို   တန္ေဆာင္မုန္းအဖိတ္ေန႔ညမွာေတြ႕ခဲ့တဲ့ မအမာကို လျပည့္ေက်ာ္လို႔   အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔မွာ ျပန္ဆံုပါတယ္။ အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔မွာ အထက္တန္း   ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အားလံုးအမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔ဆိုၿပီးစီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ၾက တယ္ခင္ဗ်။ အမာလည္းေက်ာင္းသူဆိုေတာ့ စီတန္းလွည့္ရာမွာပါပါတယ္။   ေမာင္မိုးသူက စီတန္းလွည့္လည္တဲ့ အမာရဲ႕ဓာတ္ပံုေတြအမ်ားႀကီး႐ိုက္ဖူးပါတယ္။   အမာကလည္း ဓာတ္ပံုအ႐ိုက္ခံဖို႔ ဝါသနာပါ၊ ေခ်ာလည္းေခ်ာတာကိုး။ ေမာင္မိုးသူက လည္း ဓာတ္ပံု႐ိုက္တာ ဝါသနာပါလို႔ဓာတ္ပံုေတြအမ်ားႀကီး ကိုယ္တိုင္လည္း႐ိုက္ဖူး၊   ဓာတ္ပံု ဆရာမ်ားနဲ႔လည္း႐ိုက္ဖူးပါတယ္။

ေမာင္မိုးသူရဲ႕ ပထမဆံုးထြက္တဲ့ လံုးခ်င္းဝတၳဳအဖံုးက ဓာတ္ပံုရွင္ဟာ အမာျဖစ္ပါတယ္။   ဓာတ္ပံုဆရာကေတာ့ ကိုခင္ေမာင္ေလးပါ။ ကိုခင္ေမာင္ေလးတို႔ အမာတို႔ေတာ့         မရွိၾကေတာ့ပါဘူး။ အမာရဲ႕ေနာက္ထပ္ စာအုပ္မ်က္ႏွာဖံုးကေတာ့ ေမာင္မိုးသူရဲ႕     မိုးဦးပန္းစာအုပ္တိုက္ကထုတ္တဲ့ သိန္းသန္းထြန္းရဲ ပထမဆံုးလံုးခ်င္းဝတၳဳ မပန္ပါနဲ႔   ေၾကြခ်င္တယ္၊ ဝတၳဳအဖံုးပါပဲ။ အမာပန္းကေလးကိုင္ၿပီးလဲေလ်ာင္းေနတဲ့ပံုကို ႐ိုက္ထား တာပါ။ အဲသည္မ်က္ႏွာဖံုးက မပန္ပါနဲ႔ေၾကြခ်င္တယ္၊သိန္းသန္းထြန္းဆိုတဲ့စာလံုးေတြကို   ေမာင္မိုးသူကိုယ္တိုင္ ေရးခဲ့တာပါပဲ။လက္ေရးကေတာ့ တကၠသိုလ္မွာၾကမ္းလာခဲ့တဲ့     လက္ဝဲလက္ေရးစာလံုးေပါ့။

ေမာင္မိုးသူရဲ႕ဘဝမွာ ထူးထူးျခားျခား တန္ေဆာင္မုန္းလမွာ ေမြးၾကသူႏွစ္ဦးရွိပါတယ္။   တစ္ဦးကေတာ့ လူထုေဒၚအမာေပါ႔ခင္ဗ်ာ။ ေဒၚေဒၚက တန္ေဆာင္မုန္းလမွာေမြးတာ ခင္ဗ်။ ေဒၚေဒၚရဲ႕ ၇၀ ျပည့္ေမြးေန႔ေတြကို အမရပူရေတာင္ေလးလံုးမွာ ႏွစ္စဥ္က်င္းပလို႔   ေမာင္မိုးသူလည္းႏွစ္တိုင္းေရာက္ေပါ့။ ၁၉၉၀ တန္ေဆာင္မုန္းက်ေတာ့ ေမာင္မိုးသူက   ေထာင္ထဲမွာ ဦးဝင္းတင္နဲ႔အတူ အထူးတိုက္ထဲမွာေရာက္ေနပါတယ္။ ဦးဝင္းတင္က   ေဒၚေဒၚ့ေမြးေန႔အတြက္ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးပါတယ္။

ေျခတစ္လွမ္း   က်မ္းတစ္ေစာင္

ေရႊေဒါင္းေတာင္ စိန္ကေလာင္ႏွင့္

ေတာင္ကိုၿဖိဳမယ့္ ျမစ္တစ္စင္း ပါတဲ့။

ေကာင္းလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ကိုဝင္းတင္ ရြတ္ျပတာအားက်ၿပီး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ     ကဗ်ာေရးျခင္းအလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့ ေမာင္မိုးသူလည္း ေဒၚေဒၚ့ေမြးေန႔မလာေရာက္ ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ကဗ်ာအရွည္ႀကီးေရးျဖစ္ပါတယ္။

ေအာင္မယ္ ကဗ်ာကိုစိတ္နဲ႔ေရးရတာခင္ဗ်။ ေမာင္မိုးသူတို႔ ဦးဝင္းတင္တို႔ကစာရြက္၊   ေဘာလ္ပင္မကိုင္ရပါ။ ေမာင္မိုးသူ အဲသည္အလြမ္းစာဆိုတဲ့ ကဗ်ာအရွည္ကို     စိတ္နဲ႔ေရး အလြတ္က်က္ၿပီး   အျပင္ေရာက္မွျပန္ေရးရတာ။

ေဒၚေဒၚေမြးေန႔ကို မတက္ႏိုင္တဲ့ေမာင္မိုးသူဘဝေပါ့။ ေမာင္မိုးသူ အခုေရာက္ေနတာက       ဘယ္ကိုလွမ္းလွမ္း ခုနစ္လွမ္းပဲလွမ္းလို႔ရတဲ့ အထူးတိုက္ထဲမွာေရာက္ေနေၾကာင္း၊     လူကိုေထာင္ထဲ ထည့္ထားလို႔ရေပမဲ့ စိတ္ကိုေတာ့ထည့္လို႔မရေတာ့ ေဒၚေဒၚ့ေမြးေန႔မွာ     သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ေရာက္ေနမွာလို႔ေရးခဲ့တယ္ခင္ဗ်။ အဲသည္ကဗ်ာထဲမွာ တန္ ေဆာင္မုန္းလမွာေမြးတဲ့ သားငယ္ ညီညီမိုးသူအေၾကာင္းလည္းပါတယ္ခင္ဗ်။ မင္းအေမ   အမာနဲ႔ ငါတန္ေဆာင္မုန္းလ စစ္ကိုင္းေတာင္မွာေတြ႕ခဲ့တာေပါ႔လို႔ ေရးထားသကိုး။

တန္ေဆာင္မုန္းလက ေမာင္မိုးသူအတြက္အမွတ္ရစရာမ်ားလွေပါ႔။     ေဒၚေဒၚကြယ္လြန္ၿပီးမွ ေမြးေန႔တစ္ႏွစ္လား ႏွစ္ႏွစ္လားေမြးေန႔ပြဲေတြမႏၱေလးကို   ဆင္းႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္ႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ မသြားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။တန္ေဆာင္မုန္းလမွာ   ထူးျခားတဲ့ျဖစ္ရပ္ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ ပါေတာ္မူေန႔နဲ႔ အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔ေပါ့။ ပါေတာ္မူ ေန႔ဆိုတာ ျမန္မာဘုရင္ သီေပါမင္းပါသြားတဲ့ေန႔။ ဘာျဖစ္လို႔ပါရသလဲဆိုေတာ့     ျမန္မာႏိုင္ငံက နန္းတြင္းေရးရာေတြမွာ မညီညြတ္ၾကလို႔ မညီညြတ္မႈရဲ႕သေကၤတဟာ     ပါေတာ္မူေန႔ပါပဲ။

အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔ကေတာ့ ညီညြတ္ျခင္းရဲ႕ သေကၤတျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း     အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔ဆိုၿပီး ေမာင္မိုးသူတို႔တစ္ေတြက်င္းပေနၾကရတာေပါ့။

တန္ေဆာင္မုန္းလမွာ မညီညြတ္ျခင္းရဲ႕ သေကၤတပါေတာ္မူေန႔ရွိသလို ညီညြတ္ျခင္းရဲ႕     သေကၤတ အမ်ိဳးသားေအာင္ပြဲေန႔လည္း ရွိတယ္ခင္ဗ်။

တန္ေဆာင္မုန္းလႏွင့္ ေမာင္မိုးသူပါ။

ေမာင္မိုးသူ